خودمراقبتی اقدامات و فعالیتهای آگاهانه، آموخته شده و هدفداری است که فرد به منظور حفظ حیات و تأمین، حفظ و ارتقای سلامت خود و خانوادهاش انجام میدهد. خودمراقبتی در برگیرنده فعالیتهایی مشتمل بر ارتقای سلامت، پیشگیری از بیماری، درمان بیماری و مصدومیتها و درمان مبتلایان به بیماریهای مزمن و توانبخشی آنها است. هرچند تأثیر خودمراقبتی بر بهبود پیامدهای سلامت و کاهش هزینهها در مطالعات متعدد به اثبات رسیده است، شکلگیری و ارتقای کارکرد خودمراقبتی در بیماران، مستلزم مداخلات آموزشی و حمایتی نظاممند جهت مدیریت مشکلات سلامت، توسط متولیان امر سلامت از جمله پرستاران میباشد.
در حال حاضر، بسیاری از متخصصان و متولیان امر سلامت، برای اقناع مردم به منظور در پیش گرفتن اقدامات پیشگیرانه و خودداری از رفتارهای ناسالم بهداشتی، به جنبههای منفی رفتارهای ناسالم تأکید میکنند. نگاهی به مطالعات چاپ شده در این زمینه در کشور نیز نشان میدهد که برای پیشگیری از بروز رفتارهای ناسالم، تأکید زیادی بر نکات منفی بروز پیامدهای آن رفتارها است. برای مثال، ما در برنامههای پیشگیری، مجموعهای از مضرات سوء صرف مواد مخدر را به جوانان بیان میکنیم؛ شیوع روزافزون مصرف موادمخدر و رفتارهای اعتیادآور دیگر و هزینههای اقتصادی ناشی از سوء مصرف مواد و دیگر رفتارهای ناسالم را نیز به آنها منعکس میکنیم.
تأکید بر جنبههای منفی و عوارض رفتارهای ناسالم، جایگاه ارزشمند خود را دارد، به خصوص زمانی که در حال مذاکره با سازمانهای تأمین کننده بودجه و ذینفعان کلیدی برنامهها هستیم. اما آیا برای پیشنهاد تغییر رفتار به مردم، این رویکرد همیشه صحیح است؟ برای مثال، نشان دادن تصاویری از اندامهای قطع شده، و کوری چشم برای گروهی از بیماران مبتلا به دیابت که با پای خود برای درمان به کلینیکهای کنترل دیابت مراجعه میکنند و قریب به اتفاق آنها مبتلا به افسردگی هستند، راه مناسبی است؟ آیا راهی وجود دارد که ما پیامهای پیشگیرانه را به طریقی مثبتتر به مردم اعلام کنیم؟.
برای پاسخ به این پرسش، خوب است نگاهی به مقوله بازاریابی بیندازیم. آیا شرکتهای موفق، بر محتوای منفی محصولات و خدماتشان تأکید میکنند؟ اغلب این طور نیست. در بازاریابی تجاری، محصولات با روشی مثبت عرضه میشوند. در واقع، هر چیزی از اتومبیل تا پوشاک، از موادغذایی تا مبلمان در بازار به صورتی مثبت عرضه میشوند. اتومبیل نشانگر رفاه، سلامت و موفقیت است، پوشاک کمک میکند شما خوش اندامتر و جوانتر به نظر برسید، غذاها به شما احساس سلامتی، شادابی و قوت میدهند؛ حتی مبلمان برای داشتن یک زندگی مدرن و راحت است. هیچ گاه برای بازاریابی اتومبیل، از فردی که با پای تاول زده پیاده راه میرود استفاده نمیشود.
شاید لازم باشد ما متولیان سلامت نیز برای بازاریابی اجتماعی پیشگیری و سلامت، از شرکتهای موفق تجاری که با ارایه تصاویر مثبت، انگیزه قوی در مشتریان خود ایجاد میکنند، درس بگیریم. تمرکز مفرط بر پیشگیری از مشکل، ما را از داشتن دید وسیع برای ارتقای سلامت باز میدارد. به نظر میرسد در زمان اجرای اقداماتی برای پیشگیری از رفتارهای نامطلوب، نباید کلیت فرد را فراموش کنیم. اما چطور میتوان تصویری مثبت از افرادی که مصرف موادمخدر و رفتارهای غیرسالم دیگر ندارند، ارایه داد؟
یک رویکرد ثابت شده، استفاده از مدل تصویر رفتار (Behavior-Image Model=BIM) است (1). این مدل بیان میکند که ما پیامهای مهم خطر سوء مصرف مواد را با تصاویر جوانانی که رفتارهای ارتقادهنده سلامت مثل ورزش کردن، داشتن فعالیتهای تفریحی، خوردن غذای سالم، داشتن خواب کافی و تمرین مدیریت استرس دارند، ارتباط دهیم. در عمل، این بدین معنا است که شرح دهیم چطور یک رفتار ارتقادهنده سلامت مثل ورزش کردن، میتواند شما را روی فرم نگه دارد و همزمان نشان دهیم که چطور یک رفتار پرخطر مثل مصرف موادمخدر میتواند با ورزش منظم و به دست آوردن تصویر و هدف دلخواه در تضاد باشد (4-2).
موضوعات سلامت در ارتباط تنگاتنگ با یکدیگر قرار دارند. پژوهشهای اپیدمیولوژیک نشان میدهد که مردم و به خصوص جوانان در معرض خطرات چندگانه سلامتی هستند (5). امروزه، بیشتر جوانان، در معرض دو، سه یا چند عادت پرخطر و همزمان هستند؛ به خصوص خطرات شایعی نظیر مصرف دخانیات و موادمخدر، عدم تحرک، مصرف غذاهای ناسالم، خواب ناکافی و استرسهای مدیریت نشده. استفاده از رویکردهای بازاریابی در ارایه تصاویر مثبت به ما اجازه خواهد داد که در بازاریابیهای اجتماعی، به طور مؤثری همزمان پیشگیری و سلامت را در مداخلات «بفروشیم» (6). در حقیقت، تأثیر تصویر مثبت، بسیار قوی است؛ به طوری که چنین مداخلاتی میتوانند فقط به اندازه یک جلسه انگیزشی باشند؛ مثل آن چه که شواهد برنامههای موفقی نظیر SPORT©، و©InShape نشان میدهند (7و8). این برنامهها که در قالب برنامه «سلامت به اضافه پیشگیری» (Wellness plus prevention programs) ارایه میشوند، به قدری انعطافپذیر هستند که امکان اجرای آنها در مکانهای متفاوتی مثل مدرسه، خانوادهها و سازمانها فراهم میباشد. برنامههای «سلامت به اضافه پیشگیری»، طی چهار قدم عمده ارایه میشوند: ابتدا عادات رایج سلامت، غربالگری میشوند. سپس، به افراد بازخورد و تصویر مثبت ارایه میشود. برای افراد هدفگذاری و پایش اهداف صورت میگیرد و در انتها اقدامات پیگیری و حمایتی صورت میگیرد (8). ارایه پیامدهای مثبت در چنین برنامههایی انگیزه افراد را برای در پیش گرفتن مراقبت از خود بالا میبرد.
با توجه به رویکرد کنونی برنامهریزان سلامت کشور در ارتقای خودمراقبتی، نگاهی به چنین برنامههای موفق و آزمون شدهای و استفاده از نتایج آنها در مداخلات و بسیجهای ارتباطی توسط ارایهکنندگان خدمات سلامت از جمله پرستاران و ارایه تصاویری مثبت از برخورداری از سلامت برای مردم میتواند به توسعه مشارکت مردم در برنامههای خودمراقبتی کمک کند.
بازنشر اطلاعات | |
![]() |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |