Journal of Hayat

fa بررسی تأثیر پیام های صوتی مبتنی بر روان شناسی مثبت نگر بر امید و خوش‌بینی بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری Effect of positive psychology-based audio messages on optimism and hope among patients with acute coronary syndrome مراقبت‌هاي پرستاري Nursing Care پژوهشي Research زمینه و هدف: سندرم حاد کرونری شایع‌ترین اختلال قلبی عروقی است. امید و خوش‌بینی موجب سازگاری و تعدیل اثرات زیانبار خلق افسرده بر پیامد این اختلال میشود. این مطالعه با هدف تعیین تأثیر پیامهای صوتی مبتنی بر روان‌شناسی مثبتنگر بر امید و خوش‌بینی مبتلایان به این سندرم انجام گرفته است. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی تصادفی شاهددار، 84 بیمار مبتلا به سندرم حاد کرونری بستری در بیمارستانهای آموزشی شهرکرد در سال 1397-1396 به روش تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. برای گروه مداخله پیامهای صوتی مبتنی بر روان‌شناسی مثبتنگر و خودمراقبتی قلبی و گروه کنترل فقط پیامهای خودمراقبتی قلبی در دو مرحله بستری در بیمارستان و 6 هفته پس از ترخیص اجرا شد. پرسشنامههای جهتگیری زندگی و امید اشنایدر قبل از مداخله، زمان ترخیص، یک و شش هفته پس از اتمام مداخله تکمیل شد. دادهها با آزمون‌های کای‌دو، فیشر و آنالیز واریانس با تکرار مشاهدات با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 20 تجزیه و تحلیل شد. یافته‌ها: میانگین نمره امید قبل از مداخله و زمان ترخیص بین دو گروه تفاوت آماری معناداری نداشت. اما یک هفته و شش هفته پس از اتمام مداخله بین دو گروه تفاوت آماری معنادار مشاهده شد (001/0>p). همچنین میانگین نمره خوش‌بینی قبل از مداخله بین دو گروه تفاوت معناداری نداشت اما در مراحل زمان ترخیص (027/0=p)، یک و شش هفته پس از اتمام مداخله تفاوت معنادار دیده شد (001/0>p). نتیجه‌گیری: پیامهای روان‌شناسی مثبتنگر موجب ارتقای امید و خوش‌بینی در بیماران مبتلا به سندرم حاد کرونری میشود. لذا اجرای این مداخله در کنار سایر درمان‌ها توصیه می‌گردد. ثبت کارآزمایی بالینی: IRCT2017092532764N4   Background & Aim: Acute coronary syndrome is the most common cardiovascular disorder. Hope and optimism lead to adaptation to and moderation of the damaging effects of depressed mood on the outcome of this disorder. The aim of this study was to determine the effect of positive psychology-based audio messages on hope and optimism among patients with acute coronary syndrome. Methods & Materials: In this randomized controlled clinical trial, 84 patients with acute coronary syndrome were assigned to either intervention or control groups in Shahrekord educational hospitals in 2017-2018. The intervention group received audio messages based on positive psychology and cardiovascular self-care, and control group only received self-care messages in two hospital admissions and six weeks after discharge. The Life Orientation Test-Revised and the Snyder's Hope Scale were completed before the intervention, at the discharge time, one week and six weeks after the intervention. Data were analyzed by c² and Fisher exact tests and analysis of variance using the SPSS software version 20. Results: No significant difference is observed in the mean score of hope before the intervention and at the discharge time. However, the mean score of hope was significantly different between the two groups, one week and six weeks after the intervention (P<0.001). There was no significant difference in the mean score of optimism between the two groups before the intervention. Nevertheless, difference in the mean score of optimism was significant at the discharge time (P=0.027), one week and six weeks after the intervention (P<0.001). Conclusion: Positive psychology-based messages improve hope and optimism in patients with acute coronary syndrome. Therefore, this intervention is recommended along with other treatments. Clinical trial registry: IRCT2017092532764N4   سندرم حاد کرونری, روان‌شناسی, خوش‌بینی, امید acute coronary syndrome, psychology, optimism, hope 409 424 http://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2337-4&slc_lang=fa&sid=1 Sara Hadadzade سارا حدادزاده 0000-0003-3923-769x No Dept. of Critical Care Nursing, School of Nursing and Midwifery, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran; Community Nursing and Midwifery Research Center, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran گروه آموزشی پرستاری مراقبت های ویژه، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران؛ مرکز تحقیقات پرستاری و مامایی جامعه‌نگر، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Shahla Abolhassani شهلا ابوالحسنی sh_abolhassani@yahoo.com 0000-0002-5191-7586 Yes Dept. of Adults Health Nursing, School of Nursing and Midwifery, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran; Nursing and Midwifery Care Research Center, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran گروه آموزشی پرستاری سلامت بزرگسالان، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران؛ مرکز تحقیقات مراقبت‌های پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Gholamreza Nikrahan غلامرضا نیک راهان 0000-0002-8742-3350 No Dept. of Psychology, Isfahan Farhangian University, Isfahan, Iran گروه آموزشی روان‌شناسی، دانشگاه فرهنگیان اصفهان، اصفهان، ایران Behrouz Pourheidar بهروز پورحیدر 0000-0002-5150-2620 No Dept. of Cardiology, School of Medicine, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran گروه آموزشی قلب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران Morteza Sedehi مرتضی سدهی 0000-0003-4403-1709 No Dept. of Epidemilogy and Biostatistics, School of Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran; Modeling in Health Research Center, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran گروه آموزشی اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران؛ مرکز تحقیقات مدل‌سازی در سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، شهرکرد، ایران