other بررسی تأثیر اطلاع از روند وضعیت بیمار، بر سطح اضطراب اعضای خانواده افراد دچار آسیب تروماتیک مغزی بستری در بیمارستان مراقبت‌هاي پرستاري Nursing Care پژوهشي Research <strong><em><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">زمینه و هدف: </span></span></em></strong><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">اضطراب یکی از شایع‌ترین اختلالات روانی در خانواده افراد مبتلا به آسیب تروماتیک مغزی است. این مطالعه، با هدف تعیین تأثیر اطلاع از روند وضعیت بیمار، بر سطح اضطراب خانواده افراد دچار آسیب تروماتیک مغزی بستری در بیمارستان انجام ‌گرفته است</span></span></span></em><em><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></em><br> <strong><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">روش بررسی:</span></span></span></em></strong> <em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">این مطالعه نیمه تجربی دارای گروه شاهد در مورد 90 نفر از اعضای خانواده افراد دچار</span></span></span></span></em> <em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">آسیب تروماتیک مغزی بستری در بیمارستان باهنر شهر کرمان در سال 1395 انجام یافته است. نمونه‌ها به روش مستمر از بخش‌های مراقبت ویژه انتخاب و دو گروه شاهد و مداخله را تشکیل دادند. در گروه مداخله اطلاع‌رسانی درباره تغییرات وضعیت بیمار، توسط پرستار و طی سه روز اول بستری در بخش مراقبت ویژه بیمار انجام یافت. گروه شاهد در این مدت، از مراقبت و آموزش‌های معمول توسط پرستاران بخش برخوردار بودند. ابزار گردآوری اطلاعات، پرسشنامه اضطراب اشپیل‌برگر بود. از آزمون تی‌مستقل و تی‌زوجی برای مقایسه میانگین نمرات اضطراب در نرم‌افزار </span></span></span></span></em><em><span dir="LTR" style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS</span></span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;"> نسخه 16 استفاده شد</span></span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.1pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></em><br> <strong><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">یافته‌ها</span></span></span></em></strong>: <em><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">قبل از مداخله، بین <span style="color:black;">میانگین نمره اضطراب آشکار، پنهان و کلی دو گروه اختلاف آماری معنادار وجود نداشت (05/0</span></span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p></span></span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">). اما پس از مداخله در گروه آزمون میانگین نمره اضطراب آشکار (26/7</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">51/45)، پنهان (51/6</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">42/45) و کلی (72/12</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">93/90) به طور معناداری (05/0</span></span></span></em><em><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">p<</span></span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">) نسبت به میانگین نمره اضطراب آشکار (42/9</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">22/49)، پنهان (15/9</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">02/49) و کلی (67/17</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">&plusmn;</span></span></span></em><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">24/98) گروه شاهد، کاهش نشان داد</span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></em><br> <strong><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">نتیجه‌گیری: </span></span></span></em></strong><em><span style="color:black;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">اطلاع‌رسانی به صورت برنامه‌ریزی شده، از روند و تغییرات وضعیت افراد دچار آسیب تروماتیک مغزی بستری در بیمارستان می‌تواند به‌ طور معناداری موجب کاهش اضطراب اعضای خانواده این بیماران بشود</span></span></span></em><em><span style="letter-spacing:-.2pt;"><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">.</span></span></span></em><br> <strong><em><span style="font-family:b yagut;"><span style="font-size:10.0pt;">ثبت کارآزمایی بالینی:</span></span></em></strong> <em><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">IRCT20180206038642N2</span></span></span></span></em><br> &nbsp; <strong>Background & Aim:</strong> Anxiety is one of the most common psychiatric disorders in the family of patients with traumatic brain injury. This study aimed to determine the effect of providing information about the patient&rsquo;s condition on the anxiety level of the family members of hospitalized patients with traumatic brain injury.<br> <strong>Methods & Materials:</strong> This quasi-experimental study was conducted on 90 family members of traumatic brain injury patients admitted to Shahid Bahonar hospital in Kerman in 2016. The participants were selected by the consecutive sampling method and were assigned to intervention and control groups. In the intervention, the participants were informed by the nurse about changes in the patient&rsquo;s condition during the first three days of admission to intensive care unit. During this period, the control received routine care. Data collection tool was the Spielberger anxiety inventory. Independent and paired <em>t</em>-test were used to compare the mean scores of anxiety using the SPSS software version 16.<br> <strong>Results:</strong> There was no statistically significant difference in the mean scores of overt, covert and general anxiety between the two groups before the intervention (<em>P</em>>0.05). However, after the intervention in the experimental group, the mean scores of overt anxiety (45.51&plusmn;7.26), covert anxiety (45.42&plusmn;6.51) and general anxiety (90.93&plusmn;12.72) decreased (<em>P</em><0.05) compared to the mean scores of overt anxiety (49.22&plusmn;9.42), covert anxiety (49.02&plusmn;9.15) and general anxiety (98.24&plusmn;17.67) in the control group.<br> <strong>Conclusion:</strong> Providing planned information on changes in the condition of hospitalized patients with traumatic brain injury can reduce the anxiety of family members of these patients.<br> <strong>Clinical trial registry: </strong>IRCT20180206038642N2<br> &nbsp; آگاهی از روند وضعیت بیمار, آسیب تروماتیک مغزی, اضطراب, خانواده, بخش مراقبت ویژه awareness of the patient’s condition, traumatic brain injury, anxiety, family, intensive care unit 127 139 http://hayat.tums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2044-2&slc_lang=other&sid=1 Maryam Jabbarpour مریم جبارپور 0000-0001-6654-5167 No Dept. of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه آموزشی پرستاری داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Fatemeh Abdoli فاطمه عبدلی abdoli_f@yahoo.com 0000-0001-6097-0031 Yes Dept. of Community Health Nursing, School of Nursing and Midwifery, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran; Geriatric Care Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه آموزشی پرستاری سلامت جامعه دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران؛ مرکز تحقیقات مراقبت سالمندی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران Majid Kazemi مجید کاظمی 0000-0001-5623-6416 No Dept. of Medical Surgical Nursing, School of Nursing and Midwifery, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran; Non-Communicable Diseases Research Center, Rafsanjan University of Medical Sciences, Rafsanjan, Iran گروه آموزشی پرستاری داخلی جراحی دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران؛ مرکز تحقیقات بیماری‌های غیر‌واگیر، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان، رفسنجان، ایران