دوره 4، شماره 3 - ( 2-1377 )                   برگشت به نسخه مرتبط | برگشت به فهرست نسخه ها

XML Print


چکیده:   (6704 مشاهده)
آموزش بالینی بخش عظیمی از آموزش پرستاری را تشکیل می دهد. با این آموزش است که مهارتها شکل می گیرند و فراگیر، توانایی کسب این مهارتها را پیدا کرده و می تواند خود را برای فردایی آماده کند که باید به طور مستقل و گاه تنها مسئولیت مراقبت از بیماران را به عهده گیرد. هر چه آموزش بالینی غنی تر، شیوه های رفتاری مربیان با دانشجویان بهتر و توانایی بیشتری جهت همراهی دانشجویان وجود داشته باشد، آموزش با سرعت و کیفیت مناسب تری پیش خواهد رفت و دانشجویان امروز، برای فردا پرستارانی با کارایی افزون خواهند بود. در این پژوهش توصیفی، از دانشجویان پرستاری در مقاطع تحصیلی مختلف خواسته شد که مشکلات خود را در رابطه با وزش بالینی بنویسند و راه حل های مناسب را پیشنهاد کنند. دانشجویان بیشترین مشکل خود را در رابطه با کافی نبودن آگاهی مربیان بالینی ذکر کرده و البته عدم مهارت کافی مربی در بالین، پرداختن به مسائل جزئی، عدم همکاری کارکنان با دانشجویان و مناسب نبودن مدت و زمان کارآموزی در مراحل بعدی اهمیت بوده اند. دانشجویان پیشنهاد کرده اند که بهتر است قبل از شروع کارآموزی، دروس تئوری را بگذرانند تا اطلاعات مناسبی برای کارآموزش کسب کرده باشند.
متن کامل [PDF 0 kb]   (2136 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: مراقبت‌هاي پرستاري
انتشار: ۱۳۹۲/۵/۹ | انتشار الکترونیک: ۱۳۹۲/۵/۹